Stervende natuur voor de nomaden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
223 Champagne valt vaak slecht
tijdens het lunchen met de moraalbaron
maar het pluche is zacht en ijdel
met de intimiteit van een dichter
in een woonkamer van de stad
is het nauwelijks voor te stellen
de stervende natuur voor de nomaden
is overal zichtbaar langs wandelpaden
vluchtroutes om de dans te ontspringen
zijn er niet, het leven is…
krassen
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
183 boombasten barstensvol
generieke liefdestragiek
vervlogen vogelsoorten
orkestreerden woorden
partituren over het dan
wat al lang over schijnt
evenals het verzwegene
de ontbroken vergeving
gevraagd of als gegeven
strijden en voortbestaan
wortelbodems aangrijpen
invoelende vertakkingen
wind als reden aanwijzen
verwaaien met…
BLANKE MORGEN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
125 Een witte bol glimt
in de nevel. Vroege zon
of verlate maan?…
Nacht in het park
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
147 /Hij spelt de krant, s nachts
onder een lantarenpaal in het park/
zeg ik tegen mezelf
over mezelf
/Ik lees de krant/, zei ik
ook tegen de agenten
in hun auto, al luister ik meer
naar het geritsel en de geluiden
uit de stad, de berichten
zijn zo interessant niet
Ja, hier zit ik beter…
Druktedimmer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
422 Hardnekkig negeert u wat stoort.
Denk die auto weg
als hij lawaaiig nadert.
Zie hem niet. Los hem op
in een lege plek...!
Ook al hoort u geknetter
van een knalpijp, meestal verdwijnt
zo'n etter in een bromvlieg, in een bij.
Laat u niet irriteren door
passerende assessoires.
Vervoer is vaak onnodig rumoer
dat ergens aan moet komen.…
Osmia bicornis
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
384 Trekt de zon aan mijn vleugelrug
geuren van modder stromen
iets lokt
niet iets — bijna
iets lokt als ik draai
bijna niet iets
draai dichterbij iets
draai dichterbij niet iets
dandelion draait
dandelionpoeder lokt
lokt zon langs de dansende dandelion
volg iets niet te volgen stromen
ik draai verder, niet verder
ik draai niet…
het eindige ras der lederrund
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
161 Zie ze toch genieten
sloffend door de shoppingmalls
de retailparadijzen
de gekortwiekte vogeltjes
softijs in de
kuikenknuistjes
druipend langs onbeduidende
miezemuizige koopjestruitjes
achter donkerbruine zuilen
over kinderkopjes kibbelend
gebakken sticks van visdingen
‘met saus!’ op het plein waar ze ooit
rollebollend uit het café…
Kent God alle namen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
214 kent God alle namen
van hen die zich ophielden op die éne locatie
zijn daar nog wel veilige lettergrepen
tussen plat gebombardeerde dromen
en vergeten knuffels vol idealen
of is de landkaart getekend in een omgekeerde taal
die je van binnenstebuiten moet kennen;
anders zouden zinnen verzanden
waar een onzichtbaar safe house violet geschilderd…
Woord en beeld
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
232 Een dichter beeldt in spraak en spreekt in beelden
doch overvloed van 't een gaat mank aan 't ander
en woordgebrek wordt stotter en gestamel
dat juist de overhand krijgt bij 't ontberen
van metaforen die de mensen raken
als zij de zucht van de herkenning slaken
aha-erlebnisse doen hen ontwaken
gevoed door beeld, geluid en fantasie
verwijlend…
afpelperiode
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
346 Dit kan niets anders zijn dan een grens
een stadsmuur waarbuiten het leven blijft
een afpelperiode die ruimte nodig heeft
een bittere beet door verzuurde smaakpapillen
een proces dat de vertraging juist versnelt
een projectmatige verstilling die stijfheid zoekt
een zo laat mogelijke tel voor vrije gedachten
een subtiel samenspel van zintuigelijke…
voorwaartse rust
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
220 De stille streling wervelt op zonnestralen,
sterfte en leven breken uiteen
vanaf het begin, als lijnen,
kussende tederheid in bedrieglijke rillingen,
grof als versteende watten.
Zanderig geritsel stijgt op over smalle heuvels,
arrogant doorslaande wortels waarvoor de dieren vluchten,
bekoeld, elk individu,
wijd verspreid omdat al onhaalbaar…
helder
netgedicht
2.8 met 24 stemmen
1.386 wit was je oogopslag
in het stille ochtendlicht
wit je gezicht dat zich
naar de ijle verte wendde
wit je heldere traan
toen jij je gewonnen gaf
wit de gebroken tijd
die ons verstrikte
wit was de heldere zon
die ons niet verwarmen kon…
Juist de ruimte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
230 Juist de ruimte weerhoudt mij niet
vanuit rondspelende invalshoeken
linies alom het bewegingsmoment
vóór de gaten zich galzwart vullen
in vertragende draaiing van de val
dwarse vermistingsbanken te slaan
Juist de ruimte spiegelt in haar ogen
als diepte waar oceanen van dromen
begrepen zij de kromming van licht
in opgeslagen achtergrondgerommel…
Cogito, ergo sum
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
283 Als ons denken ons kon redden
van wat we onszelf opleggen
Als overwegen zwaar zou wegen
al die voors en tegens
Als al ons broeden ons zou voeden
en voor onheil zou behoeden
Als speculeren en bestuderen
ons werkelijk iets zouden leren
en als discussieren zou laten zien
dat we eigenlijk balanceren
omdat we onszelf al tijdenlang
eindeloos…
Roestige vleugels boven het weiland
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
142 De ochtend bijt naar natte klei en scherpe diesel,
een tractor brult zich wakker,
bandensporen slurpen regenwater op
dat de grijze hemel kapot weerspiegelt in zwarte plassen.
Daarboven scheert een kraai,
zwart als verse teer die druipt uit een lekke motor,
zijn vleugels knarsen als roestige scharnieren in stormwind,
terwijl hij…
LUCHTREIS
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
119 Edel en statig landgoed
rondom het herenhuis
heeft de adellijke aard
van een eeuwenoud park
zeer kunstig aangelegd
hier weeft jonge wildernis
zich langzaamaan vrijuit
onbelemmerd doorheen
het luchtige warrige bos
blaast zijn helende adem
kwistig over de drukke weg
een gezellig spijshuis binnen
waar
keukengerei fraaie potjes
en bussen…
Retrograde zolen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
180 << VOOR DE IMMER GOEDLACHSE
EN SCHALKS OGENDE SKALD >>
In de hektiek van retrograde goden
die ongemerkt op kinderkoppen sluipen
voorwaarts nimmer in de spiegel turelurend
als blinde vinken in het straatgewoel
langs toys are us en in de
zaak van bart
de bakker leeggeplunderd achterlatend
zie ik een taartpunt op mijn onderdanen
met zolen…
Toeters en troffels
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
125 Het bruist van alle kermispret
de hele markt is volgezet
Alles blinkt en klinkt en swingt
We lopen in de lichtjeszee
betoverd met de dieren mee
de koetsen van de witte zwanen
de snelle paarden, hun wilde manen
en de olifant, die elegant
een poot optilt en nauwgezet
de rondes telt op zijn trompet
De vrolijkheid van jingles gaat
met bel…
Demonen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
100 Donker valt de nacht,
eenzame vlucht in dromen,
demonen komen.…
Het veld dat mij draagt
netgedicht
1.6 met 11 stemmen
258 Bloemknop in het gras
ochtendlicht rust op het wit
stilte vóór de bloei
Hoe de bloei van het
madeliefje mij uitnodigt om trager
te worden, alsof elke stengel een fluistering is
die ik pas hoor als ik dichtbij genoeg kom om niets te verstoren.
Het grasveld wiegt als
een lichaam dat mij herkent, een lichte
golf die langs mij glijdt zonder…