Festina lente; 5. Het Gesponnen Lijntje (met To-To)
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
317 Boven de zoemende insecten en vrije vliegers
vliegt het tuig voor witte slierten uit.
Over keihard rechte paden stuiven de bedriegers
onnoemelijk vies en met oorverdovend geluid.
Zelfs de meikever heeft moeite met de buit
boven het kabaal te stijgen en hun schijt te vinden.
"Er komt alleen maar rook en stank uit
ik houd meer van het paard…
BOSRUST
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
352 Een merel duikt op
uit de braamstruik en kringelt
blij over graven.…
Wat als
netgedicht
2.0 met 23 stemmen
337 Ik voel wat jij voelt
een niet-zichtbare taal spreekt
hart vindt zijn haven
Wat als stilte geen leegte
was, maar een zachte bedding waarin
alles eindelijk mag zijn — waar elke trilling, elke blik, elk
onuitgesproken woord langzaam neerdaalt in een hart dat niets vergeet?
Wat als mijn gevoeligheid
niet iets was om te temperen, maar een…
in de zachte wind
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
427 in de zachte wind hoor ik jou
je bent er nog steeds
niet zichtbaar, maar voel het aldoor
ik ben er zeker van, daar ik van je hou
verbonden zijn geweest in het verleden
zegt dus niets over dat wat blijft
ik zie je warme glimlach in het heden
het is net alsof mijn hart daar over schrijft
doch sterk is het gemis in zijn aardse wezen
onontkoombaar…
Restreis en verder
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
308 Gefakkeld en getooid in de funeraire boot;
De wind plooit de zeilen, verwijlend zijn
Wij, onverschrokkenen der tranenliefde,
Onder de verspringende zonnegloedlijn.
De goden gezocht hebbende, dit verzengende,
Wie zijn wij? Geworden in dit heikele staan:
Om de sterren te verdopen, beelden troosten,
Armen en benen zoeken voor het gezichtloze;…
Uit zicht hene
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
319 Ik droom met ogen wijd open,
Dat jij wakker ligt in je bed,
Mij jouw fraaie curven tone,
Wijl geen barrière dat belet.
Mijn verlangen laat zich voelen,
Jouw ogen verraden jouw lust,
Ogen als donkre diepe poelen,
Lippen die willen worden gekust.
Als ik dan mijn ogen sluit,
Verdwijn je uit zicht,
Is mijn sprookje helaas uit,
Jij bent…
Stoere vrienden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
357 Over de tong gaan en begluurd
worden door de mooiste meisjes
is het voordeel van jongens
die zich lachend opwerken
ten koste van de bekommernis
van hun voormalige vrienden
die het verraad niet begrijpen
en zich terugtrekken
in gekwetst verlangen
naar de vroegere intimiteit
(Sommige binken overdrijven
hun stoerheid, ze schieten
hun…
Oude verzen
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
418 Wanneer ik oude verzen lees
die ik ooit heb geschreven
dan zie ik hoe ik vroeger dacht
maar waar is nu die jeugd gebleven?
Wanneer ik oude verzen lees
dan merk ik wat echt telde
en hoe ik langzaam ook genas
van wat me ooit zo kwelde.
Wanneer ik oude verzen lees
kan ik slechts dankbaar zingen.
Van velen mocht ik leven leren
en heel veel…
Heet is de zomer
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
671 Examenkoorts, stressfactoren voorbij
ingeslagen, weg, verdwenen,
rapporten beginnen stof te verzamelen
schoolbanken voelen als verlaten
Vakantietijd, spelen en schommelen
tijd om te overwegen
cijfers, uitslagen deemsteren
andere talenten krijgen leven
de laagste procenten herwaarderen.
De dag-tijd is aan 't krimpen, verkleinen
weerstand…
‘Gone with the wind’
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.721 Een herinnering
uit de tijd toen alles nog zweefde
kan zomaar aankomen vliegen
zonder enig hoogteverlies
kan er windstilte zijn in het hart
wanneer rood het verlangen kleurt
de geschiedenis daar omheen draait
lang geliefden
in de armen van vandaag vallen
samen verder gaan
naar wat uiteindelijk wacht
waar de bestemming meer is
dan…
De stormen zijn voorbij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
352 De stormen zijn voorbij – het angstig jagen
van nood en drift, van zorg en pijn -
't Is warm op deze zomerdag, geen vragen,
gelukkig om jouw vriendschap zijn.
Een hond blaft in de verte, vogels fluiten
en 't zonlicht draagt wat vrede aan.
De kind’ren spelen zoals vroeger buiten
en buren blijven even staan.
‘'t Is alles heel eenvoudig heel…
PLECHTIG KLINKEN
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
331 Leiders van het wereldbestuur
smullen in de paleiszaal
van zeer uitgekiende spijzen
waarbij roerige woorden
over dreiging geweld
verlangde vrede vallen
glazen edelste wijn
omvat door handen vol spanning
dansen met luchtige bogen
de fraaie kelken
slaken klokkende kreten
als gesmoorde fazantenroep
geurig golvend
bezingt…
Uitje
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
409 Om na de snelweg met haar files
in die nauwe straatjes terecht,
die ik eigenlijk
zou willen fotograferen,
maar dan alweer voorbij
om dan in wijd platteland te rijden
waar bomen, bossen, bloemen bloeien,
om aan te komen op
adres waar w’ overnachten gaan
om dan terug in auto
op zoek naar volgende locatie
om in een ruime kelder
waar…
Karekiet
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
324 Elk vogeltje dat door de zon
gewekt is
Zingt spelenderwijs zoals het
gebekt is
Doch dit poëem valt daarbij
in 't niet
Het is geen merel maar een karekiet
Een vroege zangvogel zoekt niet
naar worm
Maar naar een sonnet vol ritme
en vorm!…
Nutteloos gejammer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
457 het licht laat zich dees dag onstuimig zien '
t was toch altijd een vreugd voor onze ziel
de zon stemde de mens tot een goed humeur
waar binnen vaak de schaduw even wegviel
toch is de zon niet zondermeer een zegen
daarbij kiest het weder andere wegen
schalks gaat het klimaat om met het verschijnsel regen
de aardse opwarming gebruikt een venijnig…
Festina lente; 4. Het Grote Feest
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
304 Het grote feest zou onder de eik plaatsvinden.
Ja, hij alleen was geschikt bevonden.
Het was voornamelijk haar familie die het zinde
omdat familie rog en vrinden niets zien konden.
De bijna even grote beuk vond het niet leuk
hij was te donker bevonden, en zonder zonlicht
en de kale, dorre grond bezorgde teveel jeuk.
Beter was het zachte mos…
Bezetting
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
324 Geen fiets meer:
met de tram
Geen tram meer:
op rolschaatsen
tot ze kapot gaan
Op klompen
tot razzia's alles sluiten
Geen stroom meer
Geen kaarsen meer
Geen gestolen olie meer
Geen houtskool meer
Geen bomen meer
Geen boeken meer
alleen het vege lijf
Geen brood meer:
tarwe malen
in de koffiemolen
Geen tarwe meer:
roggekorrels koken…
Zonsondergang - Oostende 28 juni 2025
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
273 De late wandelaars
achter een muur van strandhutten,
blijven deel van de stad.
De kleurenstroken van zand, water, lucht,
schitteren adembenemend,
buiten hen,
zonder hen.…
Zomer in zachte vlucht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
453 Zomerwind waait zacht
door de armen van de struik
vlinder blijft zweven
In de zomerbries
wuift de vlinderstruik zachtjes
vlinders komen thuis
Geur van paarse bloei
trekt een dans van vleugels aan
zon kust elk bezoek
Tijd lijkt stil te staan
bij de dans van paarse bloemen
en een vlindervlucht
Licht valt op de struik
tussen blad en…
Trip door Noviomagus
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
358 Hoe wij elkaar gevonden hebben,
Door de stofwolken der vergane’ ;
De glorie voltrekt in vertraagde
Stappen in beladen voetstappen
Die de voorgetreden grootverleden
Zompig in druilerig landschappelijk
Verdwaalland geschonken hebben.
Ons aller mens’lijk leven, deez’
Griekse tragediën; wie den Persona
Fitte, lijven als Woninglooze leeuwen,…