Door mateloze matenjacht gedreven, door mode-masochisme onderdrukt pimpt men het lijf tot uniform product. Ach…, laat die ouders toch wat anders geven. Iets als een ingreep, om bij deze zielepoten het zinvol zélfbeeld eerst wat te vergroten.…

Wie stralen wil als Hollands heetste zanger Wie als een topper hemelhoog wil knallen In glittergoud en krullende kristallen Diens hart is deze winter heel wat banger Tot ouwejaar kent hij geen rust of duur Met de lont van Gerard Joling in de schuur…

De Spaanse troep, met Alva aan het hoofd, het Franse leger van Napoleon, de Duitse Wehrmacht die ons overwon, zij hebben ons geknecht, gekweld, beroofd. Maar door de Euro is ‘t ons thans vergund ze te betalen met gelijke munt.…

Tabak wordt met de jaren meer geweerd: Sinds jaar en dag al uit de media Zeer binnenkort ook uit de horeca Voor een verbod op school wordt geopteerd Wat in de lucht hangt is niet van de lucht: Tabak smaakt steeds meer naar verboden vrucht…

Als bij miljoenen de tv aan staat Om Live Earth te bekijken, uit protest Dan wordt daarmee juist het milieu verpest Dat krijg je als je met de stroom mee gaat En dat gezeur en al die hysterie Dat kost mijn nou toch zoveel energie…

Hij zwoer Hippocrates een dure eed Dat hij zijn beste krachten wilde geven Voor de bescherming van ons aller leven, Hetgeen hij in het ziekenhuis ook deed. Maar het behoorde tevens tot zijn taken Om na zijn arbeid thuis een bom te maken.…

Ons aller ondergang is afgeweerd. De CO2 die nu wordt uitgestoten Is immers, zo is wereldwijd besloten, In tweeduizendenvijftig gehalveerd. Dan ben ik volgens Bartjes honderdzeven En kan daarna dus veilig verder leven.…

Wéér eerwraak! In ons land! Tweeduizendzeven! Een achterlijke groep die onverstoord uit naam van een cultuur een vrouw vermoordt als zij óók als volwaardig mens wil leven. Signalen serieus oppakken? Tja… zoiets is onze eígen eer te na.…

De peuk van Lucky Luke werd tot een strootje Daar kon ik toen al bijna niet aan wennen Weer is er iets geschrapt door tekenpennen Of neemt de studio ons in het ootje? De mode werkt met duistere verbanden En in dat kader knellen rode randen…

Ik weet niet of het wel zo’n goed idee is, zo’n prachtig doelwit in dit tijdsgewricht dat zoveel dichter bij de hemel ligt, wat voor een moslimterrorist een pré is. Reclame lijkt me ook bij voorbaat dwaas, daar je juist díe lui lokt met de term: opblaasbaar.…

Straks zal het fastfood vrij zijn van transvetten U wist van het bestaan niet af. Nochtans At u al jaren menigmaal toch trans Wéér iets om achteraf goed op te letten Maar vetzuurvoeder blijft alom gegadigd De vraag ernaar is immer onverzadigd…

Nu terroristen Engeland weer plagen Is iedereen beducht op groot gevaar En de herinnering aan vorig jaar Maakt dat de Engelsen zijn aangeslagen Toch heb ik me wel wat zitten verbazen Dat ze het daar zo op hebben geblazen…

Het stuit me uiteraard tegen de borst Dat ik pas nu besef dat mijn urine Als rijke bron van energie kan dienen, Want wat heb ik een energie vermorst! En als mijn hond een plas deed bij een boom Kostte ook dat al gauw een uurtje stroom.…

Daar u als kijker best tot Tien kunt tellen Maar toch niet van die nieuwe zender houdt Gaat John de Mol uiteindelijk knock-out En met hem al zijn dure metgezellen. Die poppetjes hebt u al gauw gezien. Dus gaat het kastje dicht. En dat was Tien.…

Met benen, dijen, oksels glad geschoren, te kleine bovenstukjes, topjes, mini, een sexy, bilonthullende bikini, zijn ze er klaar voor mannen te bekoren. Maar door zich van de mannen af te zonderen hebben ze niemand die hen kan bewonderen.…

Ze zijn nog maar heel eventjes te zien De ene ging van heilloos tot nog leger De ander was bevlogen en integer En scoorde voor waardering vaak een tien Die laatste werd door velen opgemerkt Die andere heeft eigenlijk nooit gewerkt…

De vrouw is aan de man gelijk, altijd. Maar zíj droeg het symbool van onderdrukking: een hoofddoek, waar het juist over het juk ging waaronder vrouwen zuchten wereldwijd. Zo’n hoofddoek, nee, da’s echt geen vrouw gegund. Een stofdoek, dat had dan weer wél gekund.…

De oud-huishoudster van De Nijs en Meuldijk Komt met háár versie van de scheidingssoap Hiermee gaat Meuldijk dan weer op de loop: Ze geeft van ergernis aan zulk geheul blijk Wie weet in wier woord nu de waarheid schuilt En wie wier nest hier eigenlijk bevuilt…

Toeristen die zich in ons land vermaken Zien paddenstoelen, om de weg te vinden Die ze in deze tijd liever verslinden Waardoor ze dan totaal de weg kwijt raken Ze zullen iedereen dan overrulen Omdat ze zich nu echte champions voelen…

Steeds ben ik in mijn boekenkast op zoek Om daar alle papiervisjes te vangen Die zich uit een diep literair verlangen Te goed doen aan de wereld van het boek. Behalve aan het werk van Zwagerman, Want daar houdt zo’n papiervisje niet van.…