inloggen

Alle inzendingen, jaar 2009, week 12

227 resultaten.
Sorteren op:

Verlost

netgedicht
5,0 met 3 stemmen 227
O Heer, ik ben zo opgelucht dat U mijn schuld vergaf, zo kan ik met U verder en droog mijn tranen af. Weer onderweg naar Pasen, ik dwaal nóg wel eens af maar weet mijn schuld begraven in Uw verlaten graf.…

meneer Herrewegen.

netgedicht
4,4 met 5 stemmen 134
Alles wat ik wilde schrijven werkte vermoeiend, werkte slecht, geharrewar, en mijn hart rikketik boem tik! en ik leefde niet echt, en nu op mijn laatste benen klop ik bij u aan, meneer Herrewegen, om dit gedicht bij u in te leveren, ik zal beloven echt uw naam niet te noemen als u daar niet tegen kunt, zal ik die schrappen, ik wil…

mijn antwoord

hartenkreet
4,2 met 20 stemmen 1.510
Ik dwaal langs 't strand mijn ogen sla ik neer vechtend tegen tranen denkend, waarom weer? kolkende golven woest als mijn gevoelens verslindend als wolven beukend tegen rotsen en rustend op 't zand wind die rukt aan mijn haar en plots in de verte sta jij daar. kom, geef me je hand zeg je zacht, je kust me en lacht: gedaan wat ik kon…
anne c28 mrt. 2009Lees meer…

nieuwe leer

netgedicht
3,5 met 6 stemmen 325
onbeschreven bekijk jij gevoelloos stuk geruit papier de aanslag van mijn pen of ik nog iets schrijven wil de aarzeling is korter dan de pijnscheut door mijn hart bij het denken aan even terug de woorden bleven stromen het krast niet meer zo diep het verhalen van het wedervaren de sterkte is wat minder vandaag zoals met dat lijf van…

ik rust in vrede

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 168
Het mysterie van het leven, een cliche gedrenkt in woorden, uitgekauwd tot in oneindig, toch steeds weer pakkend. Ik snak naar begrip en wetenschap, gevoelsmatig neem ik afscheid, neem 'sapiens' met korrels zout, nietig, niet verdrietig. Ik rust in vrede.…

Sterrenkijker

netgedicht
3,4 met 18 stemmen 724
Ik zocht je ogen in de sterren om mijn tranen te verdragen net zo lang ik je kon zien voorbij het vallen van de dag waar jij in sterrenzee verscheen die door jouw lichtjes werd gedragen op jouw hand waar ook de wereld die ik liefde zo in lag Je hield me vast aan gene zijde waar de tijd lag onverslagen net zo lang om mij te zien voorbij…

Altijd in gebed

netgedicht
5,0 met 2 stemmen 218
Wij groeiden allen tezamen met de sla peen en bloemen gelijk op in alle seizoenen onder onze glazen ramen Wij heersers op eigen gronden trokken 's zondags eendrachtig naar de kerk waar we vroom baden voor vrucht naar werk als groep werd het thuis ontbonden Alle zeven uitgestreken smoel kwamen op een rij bij school voorrijden zodat ze…

de verte

hartenkreet
4,0 met 2 stemmen 288
Dichte mist als een wollige deken, beschermende bedekking, maar de onbekende verte verschuilt zich, laat zich niet kennen, verborgen, maar toch aanwezig. Als een dreiging, onbestemd, of een onvervulde belofte... De verste verte, haar kop naar beneden, haar kont omhoog, spieren gespannen, loerend, klaar om onbezorgdheid af te straffen, om…

Derde akte/ fletse kaas

netgedicht
3,5 met 8 stemmen 411
Er hangt iets in de lucht, een knettering, alsof protonen elk moment in mekaar kunnen klappen. Haar lichaam voelt als een fletse kaas uitgezweet in een ijskoude frigo met kale schimmel om uit te snijden. Haar moeder is reeds twee jaar begraven. Vader is vanmorgen de tuin ingegaan en niet meer binnengekomen. Negentien is ze, fris en ongeschonden…

Zand

netgedicht
3,4 met 7 stemmen 172
Geen woorden van spijt die deze ruimte vullen het gaat toch om de grote vorm dit is een nieuwe ochtend het andere droom begin jij, jouw schaduw, en de hond vragen hem voor het avondeten en hij volgt de trein naar de duinplaats waar jij met zand de hoop ophoogt.…
mobar28 mrt. 2009Lees meer…

De wind achterna...

netgedicht
2,3 met 7 stemmen 340
ik voel een schimp van liefde in de seconden na de hoop haren die ten berge rijzen wanneer het verlangen groeit tot een storm van kalmte (wees nu maar stil) ik wacht de regen en knip druppels tot flinterdunne slierten omdat jij dat zo belangrijk vindt……

Lente !

hartenkreet
4,0 met 4 stemmen 521
Ik hoor een merel fluiten in mijn tuin Een lied van lente, zon en zin Een prachtig beestje, zwart en bruin Hij brengt er leven in Na herfst en winter, afval, dood Breekt leven weer onstuimig los Eerst teer lichtgroen, daarna fel rood Het kleine spul, een machtig bos Ik leg mijn ogen in de zonnestralen Laat los joh, laat het gaan Geniet…

aprilse gril

netgedicht
2,8 met 12 stemmen 355
ach zie hoe het regent de lucht braakt mijn tranen het regent en reinigt wolken gezwollen en grijs hangen tot in de bomen dit aards paradijs verdampt verdriet uit verzopen dromen ach zie hoe het regent maar regen brengt leven en pijn waait voorbij verbeid nog heel even het is bijna mei…
rietvr28 mrt. 2009Lees meer…

in het licht van stilte

netgedicht
4,4 met 22 stemmen 914
ik geef jou een steen, aarzelend warm van mijn handschrift op zijn huid misschien dat het lot mij dit vraagt; een paar ronde, onmeetbare woorden nog vóór mijn ziel het ontbinden verkiest en alle straten zwart schrijft met droeve verzen waarin vogels zonder stem zich wikkelen of misschien willen mijn handen weten waar we…

De nieuwe kleren van de keizer

netgedicht
4,2 met 10 stemmen 253
Met een bundel verruimende gedachten waarin de gaten zich volop manifesteren tonen de regenten hun nieuwe visgraat.. Te zwaar weegt de geringe inbreng op het schamel bal van pretendenten aan het schriel kabinettendraad, zodra het verdict is gevallen verlaten zij de kamer in vol ornaat.…

Wit + Rood = Rosé (zegt Europa)

hartenkreet
4,0 met 4 stemmen 289
Niet in Europa, maar overzee klutst men wit en rood tot een rosé. Dus zegt de EU : 't is wel geen grand-crû maar we vangen er veel Chinezen mee.…
Aramis28 mrt. 2009Lees meer…

Jood

hartenkreet
4,6 met 10 stemmen 915
De Duitsers lopen door ons land. De Duitsers lopen door de stad. Ze pakken de Joden op. Dat moet, dat moet van Hitler. Want zij zijn anders... Volgens hem. Jood, een stempel in een paspoort. Jood, een ster op hun kleren. Jood, iemand die zogenaamd anders was. De Duitsers lopen door de stad. De Duitsers lopen door de straten. Ze komen dichterbij…

De lente ontvouwt,

netgedicht
3,7 met 7 stemmen 249
de steen zeilt over het water kringen versus kringen gaan ze over in elkaar de zon schittert op de golfjes terwijl de steen langzaam afdaalt zijn weg vindt naar de bodem 'n strak blauwe hemel waardoor de treurwilg in knop de rust weerspiegelt in het kabbelende water *…

oogschaduwen

netgedicht
3,0 met 1 stemmen 132
Zwijgtalen spreek ik geen stemtoon gehoord toch een lang gesprek in voering gesteld Oogkijkend naar dat wat men geeft getuigd hersenenslag aan het werk om correctie aan te brengen.…

Hup Nederland hup

netgedicht
3,7 met 6 stemmen 208
Schermend achter de muizenissen die ons leven verstoren is het nieuws telkens weer de handicap in mijn ogen recessies, bonussen en weglopende bestuurders, dit zijn onvruchtbare gronden waar de goeie wil nooit geteeld zal worden dit Nederland lijkt een cactus paradijs op een eens zo vruchtbare bodem…
elze28 mrt. 2009Lees meer…

Den Haag ontwaakt

netgedicht
3,5 met 8 stemmen 238
De straten zijn nog donker en doen wat troosteloos aan achter een enkel raam brandt al wat licht Den Haag ontwaakt aan de donkere hemel knipoogt nog de maan niet vol, nee nog niet ze is wat bleekjes de vrouw zojuist ontwaakt schuift gordijnen open rond haar benen wervelt de poes harig en behaagziek ze doet het raam open en de morgen…

Slechts het heden telt

netgedicht
4,1 met 8 stemmen 293
hoop legt een kleed over adem van vandaag waaronder verlangen broeit naar alles; in beelden, in geuren en kleuren of iets omgerijmds dat nog vaag is omschreven en in mijn grijze cellen zoekt naar zin het kan liefde zijn of de wedstrijd van morgen, ook God wacht zeker op mij komend bezoek dat mij middels wederopstanding uit…

Rijm

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 478
leven laat zich niet berijmen vangen in ritme woorden gedachten versluierd intenties onderhuids eervol uitvoering mankeert daden moeten spreken zonder verantwoording…

april

hartenkreet
2,7 met 3 stemmen 2.005
bijna al weer april waar ik liever nog niet aan denken wil die maand schonk ik jou het leven maar dat is jou nu om het even zo gelukkig ik was zit ik alleen nog in zak en as zie jij mijn liefde als onecht bestempel jij mij als heel slecht digitaal moest iedereen lezen dat ik geen moeder was en niet kan wezen ontspoord ik radeloos…
gerda28 mrt. 2009Lees meer…

Koos voor stilte

netgedicht
2,5 met 2 stemmen 326
je hoorde wel maar wilde niet verstaan de eigen cirkels bleven draaien je kon de werkelijkheid niet aan je koos voor stilte maar de razende gedachten zij niet weggegaan je hebt je afgesloten van de wereld om je heen kom terug samen zijn we niet alleen…

bijna in slaap (2e versie)

netgedicht
3,8 met 12 stemmen 198
Bijna in slaap. Achter mijn gesloten ogen is het nu net zo donker als de duisternis die mij aan zou staren, als ik niet bijna in slaap zou zijn. Nu maakt de stilte geen geluid. Mijn botten hebben geen gewicht. Ik ben er bijna niet. Van binnen raast mijn hart en angst dat elke slag de laatste is.…

Op de noten van de zee

netgedicht
3,5 met 4 stemmen 193
gedeelde lippen verlangen naar de manen van jou onder de zon van dragen die uitnodigt tot verder om te vertrekken vanuit jouw hand alleen jij en ik op de noten van de zee met dezelfde glimlach rond de ogen handen die geven…

Plooibaar

netgedicht
3,7 met 6 stemmen 330
Ondanks hij haar eens met liefde bedekte Haar dienstige volle lichaam prees Haar beminde en plooibaarheid hem niet deerde Onderging zij dat de tijd zich tegen haar keerde Zijn niet aflatend minachting altijd weer tergend Maakte haar onzeker soms zelfs bang Noopte haar schoonheid te verbergen Hunkerde zij naar liefde haar levenslang…

Bijna in slaap

netgedicht
4,0 met 2 stemmen 118
Achter mijn gesloten ogen is het nu net zo donker als de duisternis die mij aan zou staren, als ik niet bijna in slaap zou zijn. Nu maakt de stilte geen geluid. Mijn botten hebben geen gewicht. Ik ben er bijna niet. Van binnen raast mijn hart en angst dat elke slag de laatste is, als ik niet bijna in slaap zou zijn.…

Hersenprent

netgedicht
2,9 met 15 stemmen 901
Mijn lijf herbergt een galerij met gezichten vol ogen gevuld met het gelijk van toen die strak staan gericht op mij. Ook je portret hangt er. Het is een wankel immer kantelend schilderij van jou zoals je was toen ik voor het laatst iets tegen je zei Op jouw gelaat altijd die traan omlaag, langs je wang. Tot de plaat kantelt.…
FD28 mrt. 2009Lees meer…
Meer laden...