inloggen

Alle inzendingen, jaar 2010, week 22

204 resultaten.

Sorteren op:

op mijn plaats

netgedicht
1,4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 184
ben ik op mijn plaats of onderweg juist onderweg ben ik op mijn plaats…

Zuiverheid

netgedicht
3,2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 111
creëert verwijdering in plaats van begrip mensen kleuren zichtbaar blind onttrekken zich van het luisteren naar daar de voile het uitzicht troebleert laven zij zich aan gefingeerde waarheden tot in het avondrood…

los

hartenkreet
3,5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 376
door wie ik nu ben ben ik wie ik was vergeten gebonden aan oude gebreken schrijf ik woorden die liefde vermoorden dit zegt alleen wie ik nu ben en vergeet wie ik was als je de woorden anders las anders zou zien zou je het begrijpen misschien als je echt naar me keek zou je mij zien zoals ik was zou je weten waarom ik zoals…
i 4 jun. 2010Lees meer…

Storen

hartenkreet
4,0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.049
Geen regenbui, kan me storen ook al laat de wind zich horen de natuur doet wat hij dan wil het is zonder jou, koud en stil. Dingen, die men dan zoal hoort iets wat een ander vaak stoort dat, houdt de natuur niet tegen het bewandelen van de moeilijke wegen! Ken jij die wegen dan heb je geluk vriendschap, waarom ging dat stuk jij lachte,…

- Wel honderd keren -

netgedicht
3,9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 289
Wel honderd keren trokken verwarrende teksten door mijn verloren hart en hoofd, als een rivier van fijn zwart lavazand, dat mijlenver overstroomt in eindeloze liefde. Het was als vulde de geest zich met lucht, omdat ik even wilde zweven, op duizend onbeduidende melodieuze teksten, eenzame grappen een miljoen keer bekeken elk eenzaam woord…

Rode draad

netgedicht
4,3 met 21 stemmen aantal keer bekeken 537
Na mijn dood zal je begrijpen hoe het is om jong te zijn dit besef zal langzaam rijpen in kalenders van karmijn ver voorbij de blauwe luchten die ik voor jou achterlaat hoor ik je in tijd verzuchten dat het leven lijzig gaat eer je toekomt aan beleven van de dood als hoogverraad is jouw wade al geweven vanuit onze rode draad.…

Geef mij

hartenkreet
4,2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 495
Geef mij de energieke kracht van moeder aarde, die ik met intense zuinigheid als een schat bewaarde De overweldigende warmte van de gouden zon, die ik makkelijk in mijn gevoelens los maken kon. Geef mij maar twee mooie volle vleugels, niks geen regels of gebonden aan teugels. zodat ik op de wind mezelf mee kan laten drijven. en heerlijk…

Zachtjes

hartenkreet
4,0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 406
Pak zachtjes mijn handen, en laat me niet los. Laat me niet branden en blijf hier bij mij. Zachtjes wandelen we samen naar het einde ik en jij. Ver weg.. naar plekje waar niemand ons stoort, daar komen we er achter dat jou hart bij de mijne hoort. Kijk me aan in m'n ogen, en voel mijn zachte stem. Nu weet jij dat ik de enige voor je ben.…
suzy h 4 jun. 2010Lees meer…

in het hoogtij van het licht

netgedicht
4,3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 236
wanneer woorden tijdloos lijken zich warm weken op witte rotsgrond lente als oogst wordt binnengehaald met helderblauw en hoog plafond dichtbij en in de vertevloed van de ochtendmeeuw die zilver, haast als licht, uit mijn ziel tevoorschijn komt begraaf me dan en alleen dan in het geluid van de zee hoorbaar tot in vele andere levens…

Nog lang je maatje zijn

hartenkreet
3,3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 826
Jij geeft me alle smaken van het leven Mijn luchtigheid, opgewektheid, onbezorgdheid, frisheid, lichtheid en losheid. Overal waar ik ben, kijk ik naar je uit. Jij zit bij mij aan het roer. Jij bent mijn verlangen in mijn hart. O laat me toch lang van je genieten. Laat me nog lang je maatje zijn.…

Hemels lijnenspel

netgedicht
4,2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 329
De blauwe hemel spreidt zich uit over de mens die dromerig geniet. De ligstoel horizon gericht ontspringt het verticale dat weerklank vindt in een gedicht waar mens en Schepper elkaar kruisen. Het licht te fel om in te kijken straalt warme gloed. Een straaljager doorbreekt het hemels blauw met witte strepen. Opeens verschijnt een…

schrijvend verlangen

netgedicht
3,5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 202
elke avond komt hij hier op het strand waar ritmische rijmen schuimen in innerlijke beroering van golven in schittering met blote voeten schrijft hij over liefde in het zand waar zinnen nader komen tussen eb en vloed diep in het opgejaagde schuim waarin naaktheid losbreekt druppel voor druppel het geluk vloeiend in haar hart die…
Klaes 4 jun. 2010Lees meer…

Jij!

netgedicht
4,5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 343
Jij, de vraagbaak, jij de luisterpaal jij ’t vangnet, jij die niets banaal vindt Jij de naaste, jij de zoon, jij mijn eega die alles heel gewoon vindt. Jij de vriend, jij die de plek naast mij, met alles wat erbij hoort verdient Jij.…

De Engel en de aardling: oftewel de vernietiging van een Homo sapiens. (3)

netgedicht
4,7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 190
Een Engel had er van gehoord, van zijn smartelijk lijden, en van de behandeling die hij onderging, en van haar sadistische gedrag. De Engel kon haar mond niet houden en informeerde bij hem en vroeg wat de reden kon zijn van haar toorn. Ze begreep hem, haar levenswijsheid zei haar, dat hij oprecht was en de waarheid sprak. Ze was bereid hem…

Afdaling

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 75
Soms wanneer ik tussen de mensen ben een vreemde in iedere zin bang en alleen dan mis ik de engelen die bij mij toch ver zijn. Vaak terwijl ik lijd aan zelfbedrog waar ik ook ga loop ik verblinding achterna zorg goed voor mij tranen die mij volgen overval mij met voorspoed verstop mij aan de binnenkant van jullie frivole bustehouders…

het klaprozenbos

netgedicht
3,6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 257
mantels van rode bloemen omzomen het zwarte hart wat bij duizenden zacht klopt, regenwulpen zwenken in vluchten boven het rode bos, houtduiven hebben hun zwarte vleugels tegen andere bomen geplakt, geen salamander vindt nog water ik durf dit bos niet in, er zijn geen paden er zal moeten worden geplet om toe te treden zo fragiel kijken de rode…

Scenario

hartenkreet
3,7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 567
Er is niemand die zich voor kan stellen hoe de tijd verloopt er is niemand die kan zeggen, hoe het leven kabbelt, er is niemand die voorspellingen kan doen er is domweg niemand die het scenario van het leven in een draaiboek samen kan vatten, immers, geen enkel leven verloopt volgens plan.…

roep ik mij terug

netgedicht
4,0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 280
wie ben ik - is de vraag die hopeloos mijn buik bevolkt navel-diep daal ik af naar die plek aan het water waar mijn bron ontspringt het rijk van genoeg en vervulling daar waar ik mij verloren heb roep ik mij terug fluisterend waaieren lichtgroene bladeren in kronen van zacht wiegende bomen mijn naam die ontspringt uit de diepte en…

IJdele hoop

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 117
(Een hoop ijdelheid) Virtuoos doch afgeleid toont zijn kunsten achteloos Onderdaan der ijdelheid Roem en rijkdom- gekkigheid Om den brode nodeloos Lust als broze paria Publica hysteria Aanbidden van gebrekkigheid…

Wikken en wegen

netgedicht
4,1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 140
Als ik wik en weeg, kan ik dan afwegen, voordat het gewicht me te zwaar wordt? Of wordt er gewikt en vervolgens over mijn lot beschikt?…

HET HEROINEHOERTJE

hartenkreet
2,8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.110
Er verschijnt gelatenheid op haar gezicht uitgeblust mat zal ze weer alles doen wat wordt verlangd zoals een klimplant strengelt ze zich om iedere man tot haar leven gesnoeid wordt net te ver veel te jong…

Woelmier

netgedicht
3,0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 160
langs overbekende paden woelen mieren in mijn hoofd een vertrouwd gevoel in draaimaardoor nacht mallemolen, die maalt en maalt wirwarrend zwenken de wieken alles wordt fijngewreven op de steen van rond en rond kommerkorrels waaien weg als ik eindelijk inslaap…

Als ogen zoeken

netgedicht
3,8 met 21 stemmen aantal keer bekeken 317
je leest dit met kloppend hart zo is te hopen nog sterker je leeft zeker in mijn gedicht ik schenk je adem en ochtendlicht mijn bezieling is in jou gekropen het is wel zoeken geweest naar het ritme van je bestaan door luisteren, voelen en kijken ogen vertellen het meest zegt men vaak maar juist die blik te vangen in zijn fonkelende…

Een berg van glas

netgedicht
2,7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 125
je wenkte naar me op een berg van glas herkende vaag je lach maar je ogen reflecteerden kleuren ik wist dat jij het was in glinsteringen onbereikbaar een koele schoonheid zonder scherf of barst heb me toch aan jou gesneden je glazen huis was nog niet af mijn woorden braken glas het warme rood heeft eindelijk kunnen zeggen hoeveel…

Dizzy

hartenkreet
3,3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 436
'K liep gisteren met Gerard op de hei. Hij heeft een zoon waar hij niet over praat. Van zijn vriendin vernam ik hoe het er mee staat. In kort bestek: daarvan word je niet blij. "Zie jij je kleinkind wel eens?" vroeg ik hem kordaat, waarop hij mij volledig informeerde en schouderophalend beweerde, dat het nu eenmaal gaat zoals het gaat.…

De Energiewereld

hartenkreet
4,2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 500
Vol ambitie en overgave ging ze elke dag weer naar het werk binnen een half jaar alle benodigde certificaten behaald, elk certificaat,maakte haar weer een stukje sterk Ze was werkzaam bij de grootste energieleverancier, elke dag ging ze weer naar de klantenservice met heel veel plezier Alleen omdat ze qua omvang niet de standaardmaten had kwam…

Zonlicht

netgedicht
3,2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 189
Zonlicht klatert in zomers verlangen over mijn genietend lijf wanneer ik onbezorgd de tuin in loop vergeet ik de politiek van de ontstemden de klaagzang van betweters gelaten vrolijkheid van de gemaakte clown boosdoeners onechtheid ontucht van de zielenpriesters en ik heb het leven lief met alles wat ik in mijn tenen voel.…
mobar 4 jun. 2010Lees meer…

Meer niet

poëzie
3,8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.089
Ze was een kleine koningin En gaf met gracielijke zin Haar mooiste siertjes en haar pronkjes Haar liefste lachjes en haar lonkjes En waar zij liep ging ook gedwee Een hele stoet van minnaars mee Maar zij, ze dacht van allen: och Wat 'n dwazen zijn dat toch La-la Ze was een lach, een lied Meer niet Ze ging van 'n bar naar een souper En…
Meer laden...