inloggen

Alle inzendingen, jaar 2011, week 31

144 resultaten.
Sorteren op:

VERHOOGDE ZEESPIEGEL

hartenkreet
4,2 met 4 stemmen 431
Een eilandje in de zee een kleine parel een jaarlijks gebeuren een knal in de stad een gefrustreerde gek een graag schietende een levend kerkhof een totale verslagenheid een onuitwisbaar verdriet een zee van bloemen een pandemonium van rouw een golfstroom aan tranen een zee vol tranen een oceaan vol tranen een verhoogde zeespiegel een…

Rode jurk

hartenkreet
3,7 met 6 stemmen 924
De welvende rondingen zijn nu holtes van pijn Onrecht, je vroege verkwijn. Donker dansende lokken herleid tot een rattennest Je fijne geur ruikt naar ... koeienmest. Staren en erg zwaar ademhalen, verder niets Je heldere gelach, zomaar lol om een prettig iets. Rijk schepsel, ik kan er even niet bij Waarom nou jij? Vaal, kleurloos en…

vergeten

hartenkreet
3,5 met 4 stemmen 293
was je maar dichter in mij verder dan alles in mij verder verdwaald in mij zomaar hier dichter bij mij…
i 6 aug. 2011Lees meer…

LEIDZAAM

netgedicht
4,5 met 4 stemmen 182
Voor een verkoopleider in Leiden was het leiden een lijden bij tijden; hij leidde en leed en nog altijd niet weet hij bij 't leiden het lijden te mijden.…

en of !

netgedicht
3,0 met 2 stemmen 85
Een te vroege herfst zo midden in de zomer een spelbederver…
delius 6 aug. 2011Lees meer…

In verlegenheid

netgedicht
4,3 met 7 stemmen 228
Mijn haar danst caleidoscopisch op de hoogglans van het licht als de wind mijn droefenis uiteen dwarrelt Ik scharrel vol verwachting rond in je timide wateren en strijk mijn hand over jouw zandkleurige dromen van ziltige verlangens en schaapachtige wolken We verdoen onze tijd met onuitgesproken liefde in een storm van verlegenheid waar blosjes…

Origineel

netgedicht
2,5 met 2 stemmen 131
Probeer niet origineel te dichten Je bent niet steeds een ander mens Want achter al je clownsgezichten Gloeit nog steeds die ene wens Die geen pen kan achterhalen En die altijd verder uitgediept Enkel helderder gaat stralen Of je nu huilt, of stil geniet Je kunt geen poëzie bereiken Door het nieuwe toverwoord Niet door geëngageerd te lijken…

De dichter en ik

netgedicht
4,7 met 3 stemmen 99
Ik dicht niet om de tijd te doden Niet om mijn hart te laten gaan Niet uit mijn diep verkrampte noden Of om mijn vijanden te slaan Ik dicht omdat er geen ander is Dan de Dichter, in wie ik mij herken Niet omdat hij zo schrander is Verslagen, leunend op zijn pen Ik dicht niet uit een groot vertrouwen In de schone muze, mij toegezind Niet…

BOTTEL

hartenkreet
4,5 met 2 stemmen 246
Als ik mijn éne oog nu sluit en met het andere wat knijp schuif je hoogmoedig zomaar voor die grote rode zon zoals Venus in de sterrenwacht al had willen doen maar niet verder kwam dan een speldenknop voor een ballon. Ik zie je in je winters bedje mokken op zwart zaad. Zo van buitenaf bekeken heb je het te kwaad, maar ik wil het zeker weten…

Als ik jou....zie-ruik enz.

netgedicht
2,8 met 4 stemmen 173
Als ik jou zie, word ik wezenloos als ik jou ruik word ik radeloos als ik je aanraak word ik grenzeloos, als ik je pak, word ik ademloos, oei hoeveel "lozen", kan een mens hebben!?…

dim

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 185
de dimensies van dementie beperken zich tot toen en nu met een stop bij dan…

DAVOS

hartenkreet
3,8 met 4 stemmen 199
wat zijn we dikke vrienden, die zijn echt bijna niet meer te vinden door dik en dun en al meer dan 40 jaar komen we ieder jaar een paar keer bij elkaar astma heeft ons met elkaar verbonden zijn ruim 40 jaar geleden naar Davos gezonden honderden mensen zijn daar herboren zonder medicijngebruik, geweldig, anders waren we reddeloos we verloren…
kaja 6 aug. 2011Lees meer…

Hartslag

netgedicht
4,0 met 3 stemmen 162
Het was eindelijk weer het jaar van de cicade zoemzingend in loklicht en bewegend in priemgetallen bovenkomen en verwekken als kunstvorm de aarde als dekmantel kleur als kapsel paladijn terzijde een kort manifest terug naar het onderaardse onzichtbaar geduldig wachten op het onverwachte diep in mij klopt vandaag het hart van de…

Opgedrongen

netgedicht
3,0 met 2 stemmen 90
voor altijd in de schaduw van lijkt er geen ontkomen aan het opgedrongen stigma in wat voor bochten je jezelf ook wringt, lijkt vluchten zinloos daar één blik of woord je genadeloos aan de grond nagelt door hen die geen scrupules hebben…

50% stamt af van Toetanchamon

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 150
Bent u een West-Europese man ? haal dan effe een DNA-scan. Door uw ad'ren zoet stroomt farao-bloed. Start dus tijdig met uw grafbouwplan !…
Aramis 6 aug. 2011Lees meer…

Als jij danst

hartenkreet
4,9 met 7 stemmen 382
Als jij danst ben je plezier, vrijheid en een en al bloesem. Ritme, muziek en enthousiasme hebben je beet genomen. Als jij danst ben je één viering van een wijdse wereld van kleuren, blijheid en schoonheid. Want er is dan geen controle meer maar enkel spontaniteit en intuitie.…

vertel mij

netgedicht
4,0 met 3 stemmen 146
vertel van het uur dat zich traag verplaatst in het lome licht dat schuilt achter verstild bladerdek waar een vogel zweeft op de thermiek van verlangen zoekend naar zon die het voorjaar brengt vertel van de wind die verhalen leest van huiverend woud en vertel van het blad dat een bries imiteert op de zachte deining van een slaapdronken…

Woef

netgedicht
2,8 met 5 stemmen 194
Was jij de voorbode van zacht in het keiharde ledikant waarin ik tijd heb doorgebracht buiten de rede van verstand heb ik mijzelf met jou gestreeld op kale plekken van het zijn dat zo armlastig was bedeeld door grote menselijke pijn ik ken moeder en mijn vader als bouwers van het warmste nest zonder zachte levensader; onder jouw vacht…

Moment van milieubewusteloosheid

netgedicht
4,0 met 2 stemmen 144
'De vervuiling van lucht ben ik beu,' redeneerde d'r buurman Mathieu. Hij verkoos groene stroom en hij vond 'r een droom. Hij was vriend'lijk voor haar en 't milieu. Hij trachtte d'r voor zich te winnen. Ze zei hem: 'Je prikkelt m'n zinnnen, Mathieu, maar hou maat: schep een luchtje op straat en in elk geval niet meer hier binnen.' Zo…
Aubrey 6 aug. 2011Lees meer…

Stukjes naderende dood

netgedicht
4,0 met 1 stemmen 162
ik voel pijn zouden het de eerste stukjes naderende dood kunnen zijn in frontale aanval op de tempel van het leven altijd evenwicht ieder licht nam schaduw zelf bij de hand nog schijnt de zon maar de dagen korten en het donker wint terrein de balans is om ik beleef nog slechts de schaduw van wat mijn bestaan had moeten zijn…

De Dokter

poëzie
3,2 met 5 stemmen 678
God is de medicijn Voor doodlijk hels venijn. Is 't leven machteloos en krank Men neemt een vieze of bit're drank, Of 't lichaam weder mocht genezen: Waarom dan voor een korte tijd, Niet aangevaard wat bitterheid, Om eeuwiglijk gezond te wezen.…

ZONNESTRALEN

poëzie
3,0 met 2 stemmen 482
Ach, gaarden, akkerland en weiden, Gij, voor een milder kus bereiden, Hoe lekt de felle augustusgloed De vochten van Uw wekkend bloed, En geeft de hemel U te lijden ! Dit is de tijd voor 't vorstlijk koren; Wat toevertrouwd werd aan de voren, De wolk van uitgeworpen zaad, De zomer heeft tot nieuwe…

Sotto voce

gedicht
3,8 met 248 stemmen 42.611
Zoveel soorten van verdriet ik noem ze niet. Maar één, het afstand doen en scheiden. En niet het snijden doet zo'n pijn, maar het afgesneden zijn. Nog is het mooi, 't geraamte van een blad, vlinderlicht rustend op de aarde, alleen nog maar zijn wezen waard. Maar tussen de aderen van het lijden niets meer om u mee te verblijden: mazen van…

Shell

snelsonnet
4,1 met 21 stemmen 363
In minder dan een jaar gaat er geen reis meer naar ’t nu nog ongerepte poolgebied. Die wereld die ons nu nog zoveel biedt: De poolvos, walrus, zeehond, walvis, ijsbeer Maar Shell ziet reden om groot feest te vieren: “Het ziet hier strakjes zwart van wilde dieren!”…

DE NOORDZEE

poëzie
5,0 met 4 stemmen 3.337
De Noordzee doet zijn gore golven dreunen En laat ze op 't strand in lange lijnen breken. Zijn voorjaarswater marmren groene streken En schuim en zwart waaronder schelpen kreunen Zie van 't balkon mij naar den einder leunen Met ogen die sinds lang zo wijd niet keken: Een droom in 't hart is me eer ik 't wist ontweken En 't oog wil buiten…

Kruim

netgedicht
2,4 met 7 stemmen 260
Onder de knoet van het systeem zien wij de meeste dingen ruim de trage voet klimt uit het leem ons bindmiddel uit karig kruim onbenoembaar samen voelen waar splinters hechten tot geheel vechten voor wat wij bedoelen met ons herwonnen leeuwendeel in alle zones van de tijd zal de liefde overleven die levensangst verruilt voor spijt van…

Hopeloos

netgedicht
2,3 met 3 stemmen 119
Vervlogen is mijn hoop, een verlangen naar nieuw maakt zich van me meester, nieuw ruikend materiaal, zo nieuw dat je nog net geen prijskaartje eraan ziet hangen, maar die kans is met het kelderen van de beurzen, vervlogen, net als mijn hoop!…

het malse spoor

netgedicht
3,0 met 2 stemmen 89
toen zij spraken over flarden herinneringen die al te traag overgaan tot ontbinding verduisterde het late uur een stekeblind veld waar zij de vrieskoude van het overspelig verhaal verwarmden met woorden die straatarm verdampten in de onontkoombare krater van een morsdode nacht maar berijpte handen hervonden het pad en gejaagd volgden zij…

Storm

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 91
Storm Als het buiten stormt En het binnen donker is Verstop ik me het liefst Om de wind niet te voelen En de regen niet te zien Mijn handen dichtgeknepen En met ogen als onweer Staar ik nergens naar Om niet te merken Dat de storm harder raast Plots verandert het weer En de donkere wolk breekt Een lichte warme gloed Indringend en…
L. 5 aug. 2011Lees meer…

Hoge gronden

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 290
Het jonge kind speelt in een glooiende weide. Nergens is de toekomst zo ver als juist hier. Een wandeling, gewoon om de tijd te beiden, zonder reden of doel, gewoon voor het plezier. Vanaf de weide kun je naar gindse heuvelen kijken. Daar lopen figuurtjes, ze passen in een kinderhand. De uren duren langer, de tijd weet van geen wijken, als…
Iniduo 5 aug. 2011Lees meer…
Meer laden...