In het gezondheidscentrum van mijn wijk zie ik de laatste tijd niet veel patiënten. Ze blijven thuis met al hun mankementen, corona houdt hen weg van de praktijk. Eerst hing een bordje ‘Welkom!’ naast de bel. In reuzenletters staat er nu ‘Kom wel!’…

Al had hij Pieter Omtzigt echt verslagen Met spijt moest de minister concluderen Die functies kon zelfs hij niet combineren Want elke week heeft toch maar zeven dagen Hij merkte dat het zo niet langer ging En gooide zijn, uh, schoenen in de ring…

De Poolse winkels schieten uit de grond Men kan wel spreken over exploderen Ik zou mijn auto daar niet graag parkeren Dan ben je zo tot bloedens toe gewond Verwacht geen helpende politiehand Ze zijn alert maar leggen geen verband…

Gelobbyd werd er zoals nooit tevoren, Lang onder de passiviteit gebukt Is het ‘de sport’ dan eindelijk gelukt In politiek den Haag hun punt te scoren. Hoeft ook het volk zich niet meer te vervelen, Geen volk kan zonder brood en zonder spelen.…

Hij was al eens de best geklede man, Maar daar kon Danny’s schoorsteen niet van roken, Aan aandacht heeft het lange tijd ontbroken, Sinds Roller Coaster lijkt of alles kan. Na Queen zit voor het eerst een Zeeuwse zoon Als koning op de muzikale troon.…

Elk jaar raak ik door ’t zelfde uit mijn doen Kijk: wodka rijmt echt niet op chocola En halma evenmin op DNA Een klapzoen kan niet samen met kapoen ’t Is schrikkelrijm waarvoor ik mij diep schaam Zet bij zulk broddelwerk dus nooit mijn naam! Teleurgestelde groet, Sint (sic!) Nicolaas…

Op 5 december is het altijd raak: de kinderen met aanhang, broers en zussen, we zingen, lachen, knuffelen en kussen en bijna elk cadeau valt in de smaak. Mijn Eva kreeg een bloedkoralen ketting, ik sokken, chocola en een besmetting.…

Minerva wil weer eens een feestje, dus Men koopt wat bier en wijn en ook wat nootjes Huzarensla voor op de kleffe broodjes En stapt dan met dat alles in een bus De regels zijn: Niet aan de noodrem trekken En denk er aan na afloop uit te checken…

Dag kinderen de Sint kan echt niet komen Ik zit hier met corona op mijn boot Er zijn al heel veel zwarte pieten dood Ik laat mijn schip weer naar Madrid opstomen Oh nee....ik moet de pret nog meer bederven Het laatste nieuws....de Kerstman ligt op sterven…

Beetje beperkte Sinterklaas dit jaar, Wel scheelt mij dat behoorlijk in contanten En met drie ‘klanten’ weten wij van wanten, We zijn, vermoed ik, daarom heel snel klaar. Kan ik daarna nog snel de boom versieren, Er valt dit jaar altijd wel iets te vieren....…

Ik heb vandaag een mondkapje gedragen, Sinds kort is dat nu overal verplicht, Het was benauwd en ik had minder zicht, M’n brillenglazen raakten snel beslagen. Wel fijn dat ik in de coronastrijd, Zo bij kon dragen aan schijnveiligheid.…

December dendert door de dageraad De duffe dinsdagochtend deprimeert Die drammerige d demotiveert Dat dwarsboomt duchtig deze dichtersdaad Doch dankzij diepgevoelde doorzwoegplicht Daagt desondanks dit drieste daggedicht…

Zo af en toe staat weer eens iemand op die Nederland de juiste weg gaat wijzen. Hij toont, om zich als redder aan te prijzen, de mooie zijde van zijn Januskop. Je doet je voor als herder of als schipper, dan val je niet zo op als egotripper.…

Minerva’s uil leek deze week verdwaald De Borealen liggen nu in scheiding Ik ben benieuwd, hoor, wie heeft straks de leiding Wanneer het ergste stof is neergedaald Arib heeft omdat zij de bui zag hangen De sloten van de Kamer vast vervangen…

Ik wil graag het bestek en ook de kater Dan krijg jij alle lijken uit de kast En ik een sleutel die behoorlijk past De kinderen? Dat is een zorg voor later We gaan niet rollebollend over straat Want daar is geen partij echt bij gebaat…

Omdat mijn buurvrouw spiernaakt ligt te zonnen En ik haar lichaam niet bekoorlijk vind (Want Overweg is echt niet ziende blind) Ben ik maar aan een heel hoog hek begonnen. Zo’n naakte buuf zit mij bepaald niet lekker, Ik ben wat dat betreft een ethisch hekker.…

De farmacie is aan de slag gegaan, En het is veilig, hoor ik ze beweren, Dus nu moet men zich laten vaccineren, Want anders komt er nooit een einde aan. Wel vraag ik ze, voordat ik me zal schikken, Beslist niet in m’n dichtader te prikken.…

Hoger beroep, bericht de advocaat Daarmee gooit Roethof vast nog roet in ’t eten En wordt het leed straks wéér breed uitgemeten Frustrerend, zó lang na de gruweldaad Tijd dat een faire pleiter nu bepleit Dat Roethof zich van deze zaak bevrijdt…

Wie zijn er straks als eersten aan de beurt? De lui die horen bij fragiele groepen? Of mensen uit onmisbare beroepen? Mijn grote wens: was ik het maar die keurt. Ik ben sinds jaar en dag zijn trouwe pleiter. Graag absolute voorrang voor de slijter.…

Mijn wegwerpmondkapje is volgeraakt Met speeksel, slijm en restjes van het eten. Zorgvuldig moet ie worden weggesmeten, Maar ja, ik heb de oorlog meegemaakt. En kapitaalvernietiging is stom, Zorgvuldig keer ik hem nog maar eens om.…