Vertel me, wie bepaalt nu het beleid? Politici én medici vertellen hoe onze burgerij zich op moet stellen, heel broederlijk en tegelijkertijd. Excuus als ik die twee weer eens verwissel: Jaap Rutte en die ander, Mark van Dissel.…

Op eerste paasdag zijn de kerken leeg dit jaar; de woorden klinken ak’lig hol De ziekenhuizen echter liggen vol en brengen onrust, twijfel, pijn teweeg Men zegt: ‘De Heer is waarlijk opgestaan!’ Voor velen is Zijn plaats nog niet vergaan!…

Ach mensen toch, ‘Bewein Dein Sünde groß’ En dochterlief, kom hier en ‘Helft mir klagen’ Normaal klinkt dit alom in deze dagen Maar dit jaar is ons land Mattheusloos ‘Aus Liebe’ klinkt in twintigtwintig niet Gelukkig is er het Coronalied…

Ook ik vervul een zeer vitale baan Want dichten is een ware heldendaad Het lezen houdt de mensen van de straat Zo draag ik bij aan mijn en uw bestaan En nu The Passion kijken...veilig thuis Hoera... weer een BN´er aan het kruis…

U doet uw nabestaanden veel plezier Door nu in de coronatijd te sterven. De uitvaartkosten zijn dan voor de erven -Vanwege hoogstens dertig man- klein bier. Rendabel is het om te overlijden In spotgoedkope funeraire tijden.…

We zitten nu al weken eenzaam thuis, En ook de Goede Vrijdag wordt heel pover, Want de Mattheus Passie slaan we over, Geen Kommt Ihr Töchter, Tropfen en geen kruis. Ik dacht: ‘Messias’ is het toch wel waard, Om tot vitaal beroep te zijn verklaard?…

Een virus, passagierend in ons land, leest in de digitale Covidkrant dat hier nu een coronalied bestaat! In no time straalt hij, wordt zelfs idolaat van deze kroon op zijn virale leven wanneer hij hoort hoe knap het is geschreven. ‘t Is authentiek, aangrijpend dichtjargon: "En oh oh laat ons schijnen als de zon", gevolgd door "dag…

Het krachthonk is verboden sportterrein. Mijn oefeningen doe ik nu maar binnen, mijn fiets hangt in de schuur, daar kan ik spinnen. Ook klim ik af en toe in een gordijn. En volgens schema sprint ik ieder uur vijf meter van het kastje naar de muur.…

Diezelfde neef* heeft weer wat uitgehaald: De stiekemerd heeft een Van Gogh gestolen ‘ ‘k Ben gek op Nuenen zei hij onverholen Ik wacht totdat verzekering betaalt’ Die stomme neef blijkt wéér een slimme vent Een vriend is de verzekeringsagent…

Een legpuzzel met meer dan duizend stukjes Goedkoper dan een avond naar de kroeg Hij puzzelt heel de nacht tot ’s ochtends vroeg Ja, dit zijn nu zijn daag’lijkse gelukjes Toch kan het hem niet echt voldoening geven Want wat hij mist: gewoon een stukje leven…

Ach al die slappe regels helpen niet De hoogste tijd dat ze eens op gaan treden Want des te sneller is de strijd gestreden En klinkt weldra ons overwinningslied Duterte helpt de wereld uit de nood Nog geen vaccin...schiet dan het virus dood…

O wee, als de minister-president Ons landgenoten weer eens toe gaat spreken, En ongevraagd bij mij weer in komt breken, Al raak ik aan zijn praatjes wel gewend Want elke keer zegt Mark met droge ogen Dat we - althans voorlopig - nog niks mogen.…

Ik zag Oranje weer op de tv, De ballen van Van Basten en Van Persie, Die waren raak, elk in dezelfde versie, Is ’78 te lang gelêe? Toch heb ik ook in díe finale zin, Maar dan met Rensenbrink z’n bal erin!…

Wel voedselschaarste, polio, tb en difterie. De werkweek had zés dagen, hard werken (zelfs in mijnen!) zonder klagen. Geen internet, tv, cv, WW. Ik weet het best: je mag niet vergelijken maar ik was net ineens terug aan ’t kijken.…

Ik had spontaan een masker opgezet, maar heb intussen ook wel door gekregen: het stelt gerust, maar houdt geen virus tegen. Dus nu me suf gezocht op internet. Remedie van een arts uit Barcelona: een mondkap met een kleefstrip van Vapona.…

Ik heb twee neven: een werd viroloog De ander had altijd zeer woeste plannen: Zo uit het hoofd van ouwe dronkenmannen en iedereen verloor hem uit het oog: Tot nu; hij appt: ‘Ik lach me eigen ziek, dankzij mijn nieuwe mondkapjesfabriek’…

Corona zet ons leven op z’n kop Wij mogen niet naar buiten gaan in groepen Maar het verbod op de contactberoepen Dat levert ook wel mooie dingen op Ik mocht het vroeger echt niet van mijn ouders Maar strakjes heb ik haar tot op mijn schouders…

We houden afstand: anderhalve meter We volgen deze regel op de voet Bij één of twee of drie werkt het niet goed Nee anderhalf: dat voelt een heel stuk beter Mijn vrouw zegt met een glimlach quasi blij Gezellig schat, je zit nooit zo dichtbij…

Ik heb de wekker op zes uur gezet, Want Albert Heijn wil dat ik vroeg ga shoppen. Natuurlijk hebben ze daar knappe koppen, Die liggen als ik shop nog in hun bed. Beseffen die daar niet bij Albert Heijn Hoe senioronvriendelijk ze zijn?…

Geen wandeling, geen bioscoopje pakken, Niet op bezoek bij ouders, broer of zus, Geen praatje of omhelzing, aai of kus, Niet op café om lekker door te zakken. Zo laat Corona aan ons zien hoe fijn Het was om even bij elkaar te zijn.…