Iemand uit de hogere sferen van de goede smaak leest met je mee tijdens de literaire avondwandeling ze heeft een roze paraplu en ze draagt witte snobkousen ze loopt voorzichtig in een cirkel als een balletdanseres tussen neergestreken vlot gebekte vogelsoorten en luidruchtige baard dragende buurtbewoners ze zegt dat ze jouw gedicht niet begrijpt…

het is allemaal zo triest en bedroevend want ach... het eilandenrijk van het hemeltergendgodsgruwelijk tenenkrommende niveau van prullaria en spiegeltjes van egospielerei door spitsneuzige letterratjes met hun ditjes en datjes de watjes van witgevlekte krielkippen pikkend naar ringen brocante en kraaltjes laten wij voor wat het…

Kijk de mokerslag raast richting natuur geboorte en dood versmelten aan de finishlijn. In cirkels bijtende ruwheid van oprechte droogte Zacht als diamanten, zacht als een katoenen diamant. De gouden stilte trekt zich terug op uitgestrekte vlakten, nederig afgeronde taken, waarachter goden zich verschuilen verhit; - de menigte dicht…

Van het strand sloeg ik het duin in Een bruine lege vallei eenzaam, lag daar voor mij met slinger pad Met de wind in mijn rug woei het helm naar èèn kant Op en af ging het en ik gewaarde in een kom èèn gele narcis wilde ‘r bijna een foto van maken Zo fier, alleen in dat bruine duin Achter een volgende heuvel stond een groepje narcissen…

De welbekende klanken klonken door de klaslokalen Stemmen van meisjes – moeders van hun toekomst De wereld rinkelde kortstondig, vóór Het einde plotsklaps dat nu bevroor In de tijd Die op atomair niveau oneindig duren kan Een diepte waar geen einde aan komt De toekomst die geen doorgang vindt Uit het opgestapelde puin van rekensommen…

Oneindig zijn de vloeren van de nacht, zeggen ze. Ik noem het gewoon een harde stoep waar je op landt als de barman je buiten flikkert. Marsman droomt van bruine vrede en warme schoten terwijl de aarde onder mijn nagels kruipt en de bomen staan te trillen in de wind als oude mannen met een delirium. De avond plooit zich om je schouders, maar…

In de nevelen van de tijd Nam ik beschavingen weg En liet zelfs geen ruimte Voor hun echo’s Koningen en generaals Die tot de verbeelding spreken En vereeuwigd in legenden Ik heb ze allemaal gekend Hun gebeenten verbleken Op plekken die ik alleen ken Ook de Cleopatra’s en Helena’s Zijn aan mij niet kunnen ontsnappen De enkeling geboren…

’s Nachts draaien de vragen laag rond mijn hoofd. Als iets dat niet wil landen. Je haar valt over je schouders als nacht. Je stem vult de ruimte die minuten achterlieten. Jij bent het enige dat de stilte tegenhoudt wanneer ik loslaat. Kijk me aan— In mijn ogen beweegt jouw verdriet. In mijn glimlach zit iets van jou. De oude lagen…

Onderweg, alleen naar samen als zonen zonder vaderland achter die horizon zonder oorlog naar vroege vogels van een droevig lied om vrede te bewaren leven in de regenzomer overvleugeld door armoede in goede gezondheid zijn we zonder elkaar in nabijheid als zonen zonder moederland gevleugeld als de mooiste vogels onderweg, alleen…

Ik leef in een kast een kastje in een kast Ja, robots kunnen leven in heel kleine huizen zonder iets nodig te hebben behalve de zon af en toe een reserve-onderdeel en opdrachten om de sleur van herhaling te doorbreken Ik ben dicht, een zwarte doos die je kunt uitlezen alsof ik van glas ben en dan zie je: ik ben een kastje dat denkt…

Ik ga hier in het openstaande raam met uitzicht op het leeuwendeel der woorden voor 't grootste deel verspreid in dichtakkoorden niet al bij voorbaat tonen hoe de as de wielen draaiend in beweging zet de crux waar het om draait de quintessence de kern, met op het eind pas de conclusie die geef ik niet voor niets prijs aan de wind…

Golvend veld van geel lentelicht raakt de aarde warmte in de lucht Hoe een lichte beweging van koolzaad mij uitnodigt om trager te worden, alsof elke stengel een fluistering in zich houdt die ik pas hoor als ik stil genoeg ben om haar te ontvangen. Het veld wiegelt als een lichaam dat mij herkent, een zachte golf die mijn binnen streelt…

Een staalblauwe lucht, een goudgeel strand. Rollende golven beroeren zacht het natte zand. Wakker kussen. Verlangen blussen. Zintuigen genieten voor twee. Er is de geur van de zilte zee. De schittering op het water door een stralende zon. Buitengewoon hoe deze dag begon. Krijsende meeuwen op zoek naar een heerlijk maal. Vechtend voor…

Ik ben geneigd te nijgen naar mijn pen of rode potlood, beste brave Bart of is het dat je ons met opzet tart? Zo ja, dan blijf ik weer jouw trouwe fan Want neigen is iets anders dus dan nijgen pas als dit rechtgezet is zal ik zwijgen…

Dat bekoorlijke schoftklopje die beloning voor braaf gedrag voor dat behulpzame leven waarover -hemellief- zelfs dat werk is verschenen. Om het goede voor te leven daar hij veronderstelt dat geen dit merken zal beloont hij vast zichzelf met al dat stergewelf. Alsof dat niet voldoende is herhaalt hij die streek schenkt hij iets sterkers…

waren niet eerder zo dichtbij zoals spreeuwen rakelings net op tijd elkaar ontwijken stil concert van smalle strepen bijeen in hun verzamellust, spelend op een ingehouden lucht moet wel flinterwit geluk zijn dat hier tussen de linden vliegt, de wind en soms de zon erdoor, twijfel aan de duur van dingen, nooit vliegt er een zonder de…

Er mogen zijn met alle zorgen maar ook met muziek en vrienden, met ogen die vertellen van vreugde en van herinneringen aan 't kind dat we ooit waren en toen nog onbewust van wat zou volgen. Kan de stilte ons niet meer boeien of wat stoort ons in een vogel? De harp zingt terwijl we slapen en doet een roos ontkiemen maar ze heeft ook dorens…

Ik heb nooit geweten dat het zo zou gaan met kinderen, leuk en aardig maar ik heb gewoon geen rust en mijn man doet maar half mee, hij geeft een bloemetje op Valentijnsdag, daarom heb ik even iets nodig en neem ik er nog een zo'n pilletje uit de la Dat is mijn maatje het helpt me op een drukke dag Ik bestel een nieuwe portie dan…

Moeder van een niemandsland Dagboek van een vergeten god Er staat in het dagboek geschreven dat hij in een verlaten grot woont Moeder voorbij de horizon Ik wens je zonneschijn nieuwe wensen voor een gelukkige lente zodra je weer in mei gelooft de maand die we vieren en onherroepelijk verklaren dat je in staat was om te baren O moeder…

Omdat de man afweek van de waarheid, doorzichtig antwoorde met fabels; omdat hij vaststaande feiten ontvluchtte, zekerheid hem benauwde, zei de man het fijn te zullen vinden die ene redelijke regel te verzinnen, alsof hij licht zou kunnen schenken met zijn woorden, -zo’n zin die een vrouw nog ziet in de blauwe lucht. Daarom moest de man…