Ontspan, zegt een stem, en dreigend begint ze: één -- twee af te tellen.…

Mijn gebed heb ik aan de kerk verpand die haar uit mijn innerlijk wou stelen de inhoud is rein en gaat nooit vervelen ook als wat er gepredikt wordt niet landt Ik heb haar woorden graag berekenbaar zodat ze onder mijn huid kan kruipen tergend traag naar de handen kan sluipen en me laat denken aan een oud gebaar ze oogt fragiel en eenvoudig…

Pampuhy en Syrnyky Makivnyk Nalysnyky die zijn gastvrij en goed van smaak Pryanyk Vushnyamy de zoetste snoepjes van de week Verhuny en Sochnyky ze strelen ogen en de tong Pampuhy en Syrnyky en smaakpapillen voor wie willen Makivnyk Nalysnyky Ze zijn beslist niet om te kouwen Verhuny en Sochnyky om te genieten voor…

Wie zal stenen gooien naar hen die weerloos zijn hun machteloosheid ontplooien in sadistisch venijn. Zwelgend in zelfwaan en macht de hele wereld commanderen hebben ze zwakte veracht zullen van eigen fouten niet leren. Ze staan gereed stenen te werpen naar hen die voor vrede leven terwijl ze woorden met dreiging scherpen tillen ze geen…

Ijs- wielerpistes schaatsen fietsen op de hei. Ijswater Ijsberen opwarming van de aarde. Ijsschotsen uitdunnen, uitsterven. Oostendse garnaalvissers winters in badpakken, jaarlijks walvissen, zwemmen in 't zeewater zich ijsberen wanen. Sleehonden verwachten puppie's selder prei aldus pret Kristal nachten rijm op de ruiten, champagnekurken…

Een meer bevangt mij haar rust neemt mijn adem in reflectie nabij Langzaam strekt het water zich uit als een spiegel van eindeloze lucht, waar wolken zweven in een zucht van wit en grijs. Oevers buigen zich naar hun eigen spiegelbeeld, terwijl riet zacht ritselt in de ademhaling van onzichtbare wind. Aan overkant sluimert het bos, wachtend…

Misschien bleef jij het kind dat bij vrouwenborsten beschutting zocht Misschien hoopte jij op een hemel omdat je van de belofte hield Misschien zocht je een vader die over je haren streek en zei dat jij de liefste was Misschien had je daarom subtiele humor omdat die de droefheid overwon Misschien moest je schrijven omdat…

Het kruis van Heer Jezus is onvoorstelbaar wreed, martelzuchtig, tot spot bereid. De geduldige Heiland zonder schuld lijdt de zwaarste straf, toont hierbij geen bezwaar. Om het hout der schande schijnt glanzend en klaar een stralenkrans, die zich vloeiend verwijdt, genade der Zaligmaker verbreidt over Zijn grote haters- en beulenschaar.…

de zon aasde op een warmbloedige inspraak op de gure wind het zon-en-wind spel vond ergens daarboven plaats de zon werd bleker de wind overwon door zijn spel kil te spelen een draaikolk ontstond stil roerde iemand in een witte koffiemok geen koekje erbij…

Fragmenten, flitsen, het zijn herinneringen -- terwijl we ze zien.…

Prozaïsche beuzelarijen op ten cc sterk water gezet doorstaan hier niet de toetssteen der guru's en heilige zegepralende redemeesters normaliter op de elitair vocaliserende volièrezangers en franse l de behangers na althans wat deze matineuze jongeheer betreft zolang duimelottina j ganzen geen roet in de dagelijkse…

Reeds ver in de ondergaande zon haat na de oorlog wonderwel Spionnen Gestapo Adinkerke onder water met de trog naar het droge varen klokken gesmolten voor oorlogstuigen verhalen van de laatste getuigen zwarte en witte brigades zwarte markten, tienvoudige prijzen tien geboden achterblijven kaalgeschoren hoofden als in maïsvelden…

We zijn vandaag naar Den Bosch geweest en dronken daar een bakske leut met bol het was er net carnaval en de terrassen zaten er bomvol. De straten waren vol met feest en iedereen had lol iedereen behalve wij wij hadden een bakske leut met een heerlijke bol. En iedereen vierde carnaval en was me daar teut en had me toch lol…

De woorden van de god der goden daalden langzaam in haar neer een beker bitterzoete vreugd bezag zij met een weifeling dacht zij, de ziel, aan wederkeer of is 't verschiet een nimmermeer? Tot barstens toe haar overdaad ervaring rijk, doch arm, versmaad ontkent zij 't goed en al het kwaad ten prooi aan ik-vertwijfeling Hij sprak de…

De was draait en zoemt Het klinkt tevreden Geen vogels, stil als in een droom Jij bent vroeg opgestaan, ik weet hoe je een hemd openvouwt het over je heen trekt en geniet van de koele stof ...Ik heb nog geen zin ...om me aan te kleden, wacht ...aan het aanrecht ...tot de thee getrokken is ...vouw dan jouw kleren ...heel precies op…

Drie grote druipkaarsen op één kandelaar brengen over de tafel zacht schemerlicht. Hun klodders verharden zich, sissen licht, zakken kleurig neer, klevend, traag en zwaar. De vlammen spreken knikkend tot elkaar: "Wij geven de spijzen warm aangezicht, brengen in glazen wijn wonderbericht: onze spiegelbeeldjes werken almaar." Binnen rode kelken…

zomaar een glimlach, spontaan een vreemde groeten op straat de deur voor anderen openhouden gewoon een boodschappentas tillen een klein gebaar is zo gemaakt een kaartje sturen, voor de pret koffie betalen voor wie het vergeet een gevallen fietser ophelpen het bieden van een luisterend oor gewoon even vriendelijk zijn buren een bosje bloemen…

er staat vandaag geen maat op deze verlichte bossen en oevers ijl als lucht maar goudgerand met daarin plaats voor elke gebeurtenis die kruipt door alle vezels van het hart dit is kennis van het niet weten onderweg naar onbelast verleden dat onbetreden over velden en wegen het geheugen niet langer tart afgewogen met de stroom mee…

Wind strijkt langs de namen in steen, een fluistering van wat was, mijn vingers volgen haar letters, koud en stil, maar nog altijd haar. Ik sta hier, met een hart dat echo’s draagt van wat verloren ging, en in de aarde onder mijn voeten fluistert haar stem zonder klank. Tijd heeft haar contour vervaagd, maar niet de warmte van haar lach, nog…

Nadat hybris mijn kwast had aangetast En opgehitst met oneigenlijke streken Deed een kwistig penselende fantast Als ik dat bijna met zijn geloof breken Kwam gelijk de reus Atlas van Heine Welke de last der wereld torstte Of Jezus die azijn kreeg toen hij dorste Ik met mijn beperkingen in het reine Is het me vervolgens gaan lukken Vervuld…