De Greenpeace-activisten kwamen vrij, En Mark ging met een zware delegatie, Maar tijdens een private conversatie, Bekritiseerde hij de maatschappij. Daarop kwam Poetin naar het Holland House, En zo oogst iedereen tot slot applaus.…

Grossieren in oranje podia In gouden, zilveren en bronzen plakken En wat we verder vast nog zullen pakken (Of niet op duizendste seconden na) Dat wordt weer dagen juichen, hossen, zingen En uitgesproken standpunten verdringen…

De hoofdstad gaat zich herorganiseren ‘Actief, integer, open’ wordt de leus Dus werd het oude logo kwestieus De stadsstylist moest het gaan reviseren Die heeft het met een enter opgelost En dat heeft Amsterdam een ton gekost…

Wat kan men toch vaak vállen: uit de boot in katzwijm, in de smaak, of op z’n bek of in de prijzen, of in hondendrek Wie hoog gezeten is, zijn val is groot De avond valt waarschijnlijk wel vandaag En Plasterk dinsdag? Dat is nog de vraag!…

Vanmiddag ging ik richting huis per spoor De dame naast me aan de telefoon Sprak op een tempo, mán, niet meer gewoon Ze ratelde en ratelde maar door Mijn god, dacht ik: er komt geen einde aan Maar wat ze zei? Geen woord van te verstaan…

Jeanine zei: ‘Ronald...zeg niet teveel, geheime zaken moet je nooit bespreken en zeker niet met Twan of met Tweebeeke, ze grijpen je om niets zo bij de keel’. Ronald ging toch en wordt daarvoor beboet. Of...haalt hij nog iets uit z’n hoge hoed?…

Door ziektes of een ongeluk geveld Gaan ze nu nog als mummies door het leven. Je zou ze een verwijsbrief willen geven, Die daar in Assen zijn tentoongesteld. De eerste vraag bij ’t zien van allemaal: “Is er misschien een dokter in de zaal?”…

Na drieëndertig jaar het land regeren Werd zij op haar verjaardag uitgezwaaid. Ze heeft haar levensweg weer omgedraaid, Nu zij op Drakensteyn gaat resideren. De dag dat zij haar gouden kooi verlaat, Verdwijnt zij achter meters prikkeldraad.…

Maar goed dat Anne Frank niet heeft geweten Dat zij toen van haar knikkers afscheid nam, Omdat er, zacht gezegd 'iets' tussenkwam, Zou Anne ooit die knikkers zijn vergeten? Die knikkerende Anne op dat plein, Wat doet zo ’n foto achteraf nog pijn.…

Nog steeds de trots van Zonnekoning Poetin Maar Sochi kost, al is het nog niet klaar Ruim meer dan alle Winterspelen bij elkaar Want smeergeld, ja daar is de clan vrij goed in Twee weken lang een klatergouden fort Dat na die tijd een dooie spookstad wordt…

‘Gegroet o Koning Willem Alexander Bedremmeld kom ik mijn ontslag aanbieden’ ‘Geluk gewenst, u kunt uw tuin gaan wieden Uw zenuwbaan is strakjes voor een ander Maar dat u nú komt, had ik niet gedacht Mijn móeder had u al zo lang verwacht’…

Nadat ik onlangs ergens voor mocht dragen Werd ik benaderd door een nare man Die zei dat ik er waarlijk niks van kan Dus heb ik hem geweldig hard geslagen! Hij had natuurlijk wel gelijk, maar ècht: Wat lucht dát op als iemand zoiets zegt!…

In Mokum zijn ze er geheel mee klaar, Met Tokkies die een plaag zijn voor hun buren. Vandaar, dat ze die nu de stad uit sturen, Proleten, plebs en plurken bij elkaar. Indachtig het gezegde ‘soort bij soort’ Kan men in Mokum ‘opgeruimd’ weer voort.…

Gedaan met zoeken naar de portemonnee En driftig tussen munteenheden graaien Je hoeft voor een croissantje maar te zwaaien En in no time ben je weg met het OV Je kunt veel sneller snoepen, slurpen, kluiven Bezwaren zijn dan simpel weg te wuiven…

Hij bond de strijd met wantoestanden aan Door onverzettelijk te blijven hopen En tegen onrecht groots te hoop te lopen, Dat heeft hij tot het einde toe gedaan. Want Seeger wist dat je de zwaarste dingen Het best bestrijdt door met elkaar te zingen.…

Je wílt zo’n Hein Verbruggen niet geloven Maar ja: toch aan bewijzen ’n heel pak Je ziet geen noemenswaardig ongemak En Kockelmann krijgt níet echt iets naar boven Sven schiet met scherp geen gat in dit betoog Al is het een op een en oog in oog…

De korte namen blijven maar hoog scoren Al vijf jaar lang staat Sem in de top-drie En bij de meisjes geldt dat voor Sophie Wel zijn er te veel Hendrikken geboren Waarom was mij een lager aantal liever? Mijn mede-sonnetteurs zijn exclusiever…

Ze horen en ze zien mij als ik winkel Ze registreren alles van mijn smartphone Vanzelf zijn ze bekend met al mijn zwartloon Ik word bespied door elke boerenkinkel We hoeven nog maar eventjes te wachten Of googlebrillen lezen mijn gedachten…

In onze hedendaagse maatschappij Is het navrant om mensen uit te sluiten Al komen ze van hier ofwel van buiten Aldus verklaart de arbeiderspartij En daarom gaan ze zéker niet in zee Met lieden van de Haagse PVV…

Al heb je een id-bewijs op zak Denk dan niet dat het zonder meer betekent Dat je daarmee niet snel wordt ingerekend Een beetje pech en je zit in de bak Daarom doe ik na rijp intern beraad De deur op slot en kom nooit meer op straat…