Ik weet gewoon al wat me staat te wachten Iets wat ik hier niet in details beschrijf Het zakt méér uit, mijn seniorenlijf Toch wil ik eigen hangvlees niet verachten Ik stel mezelf dus vaak gerust, zeg luid: Toe Inge, zak maar lekker onderuit!…

Ik vond het een verschrikkelijke naald, het leek erop dat ik het niet zou durven. Zo’n GGD-mens greep me bij mijn lurven, dus ja, ik heb de covidprik gehaald. De nazorg vond ik overigens slecht. Mijn vaccinatiewond werd niet gehecht.…

Ik kocht onlangs een pand in Amsterdam Een jeugdhotel, vlak naast een coffeeshop Die investering levert mij veel op Maar gister, bij het nieuws, schrok ik mij lam Ja, Femke’s plan bracht mij flink van de kook Zo gaat mijn investering op in rook…

Een Trump in ´t nauw maakt dikwijls rare sprongen Er komt geen zinnig woord meer uit zijn mond Hij twittert constant onzin in het rond Aanhoudend brallend en nooit uitgezongen Een “lame duck” klapwiekt rond het Capitool En gaat de boeken in als halve zool…

Wat heb ik van Wim Meyles weer genoten, Dat staaltje van ultieme erotiek. Nu maak ik hoe het hier toegaat publiek: Mijn lief zal zich nooit helemaal ontbloten. Voor mij kiest zij het beste uit veel kwaden, Zwaar ‘mondgekapt’ valt er genoeg te raden.…

Natuurlijk had de zuster geen bezwaar Om zich dat serum in te laten spuiten, Zeer opgetogen kwam ze weer naar buiten, En gaf het onderstaande commentaar: “Dat prikje, dat men mij als eerste gaf, Haalt ook nog tig jaar van m’n leeftijd af.”…

Ook oud en nieuw maakt van verloop gewag Al wat begint beweegt zich naar een eind Een jaar, een eeuw, ons leven is omlijnd Duurt van de eerste tot de laatste dag Maar één feit troost me, maakt zelfs blij van zin: De meeste tijd zit tussen beide in!…

Mijn lief is op het oog behoorlijk zedig, de blouse tot aan het hoogste knoopje dicht, make-up vindt zij een ordinair gezicht, haar rok verhult de enkels zelfs volledig. Maar ’s avonds is ze echt niet te weerstaan. Voor mij trekt zij een doorkijkkapje aan.…

Dus twintigeenentwintig is begonnen Met knipperlichtjes op een voetbalveld Nadat gezamenlijk was afgeteld Gaf ’20 zich daar officieel gewonnen Thuis bleek men menig vuurpijl af te schieten Verboden, en dus dubbelop genieten…

De ballen in de doos, de boom verbrand De kaarsjes uit, de glazen afgewassen Ik laat mij door het nieuwe jaar verrassen Al liggen er wel zaken voor de hand De woorden bij de koffieautomaat Verkiezingen en vaccinatiegraad…

De beste wensen voor het komend jaar, Dat we maar met een minimum aan kwalen Tweeduizendtweeëntwintig mogen halen, Want met corona zijn we nu wel klaar. Om 12 uur heft heel Nederland het glas: “Was het maar weer zoals het vroeger was.”…

Het reddende vaccin komt er nu aan! Als je nog ergens heen wilt, iets wilt kopen, Rest niets dan braaf je mouwen op te stropen, Omdat het in een paspoort komt te staan. Daar staat - de overheid wil alles weten -, Ook of je frikandellen hebt gegeten.…

Na uren dagen maanden weer een jaar, met weinig vrede, weinig welbehagen. Door velen wordt een groot gemis gedragen. De tijd vloog dit maal niet en viel ons zwaar. Weet: als ik aanstonds weer met bubbels klink, ‘k ook op uw welzijn én gezondheid drink!…

Gedichten schrijven wordt beroerd betaald. Toch wil ik mijn contract een jaar verlengen, opnieuw mijn blijde boodschap bij u brengen, dus aangebeld en euro’s opgehaald: ‘De beste wensen en veel lezerspret, van de bezorger van uw snelsonnet.’…

Het kwam net voor de deadline voor elkaar ’t Was spannend maar de deal is er gekomen Men toonde zich er zeer mee ingenomen Al klinkt er her en der wel commentaar De Nederlandse vissers zijn ontzet Die vissen collectief straks achter ’t net…

Ons kikkerlandje kent veel virologen Het lijkt wel op een virus onderhand Ze weten van de hoed en van de rand Hun oordeel is doordacht en overwogen Ze zijn hier nog beroemder dan de Paus En heten allemaal Ab Osterhaus…

Discreet en eerzaam ga ik door het leven, Fatsoenlijk en beschaafd houd ik mij in. Nou had ik mij met heel veel goede zin Voor een coronaschreeuwtest opgegeven. Hysterisch schreeuwend telde ik tot elf: Tien tellen was ik helemaal mezelf.…

Het haast voorbije jaar zat vol gedoe, We hebben door corona veel geleden, Het aantal gasten moet zelfs naar beneden, Toch wens ik u voor deze Kerstmis toe: Veel warmte, mooie sfeer, gevulde magen, In klein, maar goed gezelschap. Fijne dagen!…

Het wordt verplicht een stille kerst dit jaar. Van komt tezamen is nu amper sprake. Toch blijft het feest van licht ook dan een baken want stilte heelt en raakt in ons een snaar. Voor wie niet in het kerstverhaal geloven: bedenk, écht licht komt enkel maar van boven –…

Ideetje van ons aller CDA: voor mensen die naar knalvuurwerk verlangen de bommetjes door klokgelui vervangen, dan wordt het toch nog feestelijk. Nou ja ..... Ik zou maar niet op klokkenluiden gokken. Ik vrees dat men de drank wel luid laat klokken.…