Gouden licht breekt stil glans danst op eeuwenoud hout zachte wierook zweeft Even stilstaan bij wat hier is, zonder uitleg te zoeken of richting te geven, in een ruimte die mij niet aankijkt maar wel ontvangt, waar stilte niet leeg is maar dragend aanwezig blijft. Muren dragen gebeden en adem van anderen, lagen van tijd die niets van…

één roodborstje en mijn sneeuwtuin heeft een warme gloed…

Natuurlijk, het is geen culinair hoogstandje dit brouwsel in mijn sterrenrestaurantje ...maar het werd, in tegenstelling tot die prut van de Viking geweerd, oftewel: gecensureerd! VIKINGS TEPELHOFGATE Welk een niveau - belabberd, nivellerend heeft onze vrijdagse snelsonnettist dan werkelijk niks aan zijn kop dat gist en…

Als onze oogdichtknijpende redactie alhier wel oproepend tot maar ziende blind intussen de meest gore infantiele onzin plaatst zet ik uit frustratie en in arren moede iets voor de gein tegenover ter leringhe voor nitwits ende vermaeck voor de rest * Wat dacht je bijvoorbeeld van de luie v.i.- en tv-addict die ons elke vrijdag…

in levende lijve is daar de gedaante minder hard en hoekig dan het naamloos heden dat opvalt door zijn korte duur als gebrekkige gelijkenis met ouders en hun kinderen tezamen een geheel als som der delen gaan we tussentijds ons allen op een naijlende voormiddag exponentieel verwijderen buiten het object dat zich ontvreemdt…

Kozijnen doen veel in huis Ze besluiten over banken en kasten, welke modellen er binnen mogen tafels, bedden, pianos wiegen en baden achtbanen wijzen ze spottend af Kozijnen kiezen voor iedereen wat iedereen zou moeten kiezen want mensen streven naar normen kaders voor hun leven ISO ASA EN NEN wij zijn allemaal gelijk en deuren…

Tussen te veel dood en te weinig leven. Verstild wachtend om te worden opgetild. Een zwart-wit drama vergeeld door de tand des tijds. Als kruimels weggeveegd voorbij de pagina’s van een beduimeld schoolboek. Scroll scroll scroll die boot. Drifting down the stream.…

Hij staat waar niets van hem gevraagd wordt, tegen muren die gewend zijn aan zwijgen. Niemand mist hem daar. Dat scheelt. Hij ziet mensen praten zoals men praat om stilte te vermijden. Lachen is sneller dan eerlijk zijn. Aandacht werkt kort, berekend, uitgedeeld als wisselgeld. Wie te lang kijkt, valt af. In gezichten leest hij…

En toch waren er twijfels, gevoed door de afstand; het pad dat Hij gekropen had, kende vele openbaringen omtrent de opgelegde waarheidsbevindingen uit bevlogen tijden. (Hoe diep liggen de wortels van het zijn? Ja!: waaraan danken wij het leven? En ook: was er al leven vóór de oerknal; was er maar eentje? Zou het niet veel logischer…

Elke namiddag zie ik hem thuiskomen. Gebogen gestalte. Klikt het fietsslot dicht. Ik spring van de vensterbank, trippel blij naar de deur, hoor zijn stap op de trap. De deur gaat open. Ik gelijk op mijn rugje. Kroelende vingers onder mijn kinnetje. Dan veegt zijn voet mij ruw zijwaarts. Kan ik wel gaan prakkiseren waarom, maar al vergeten…

Moeder ademt haar verlangens binnen, opent mijn brief en haar gesloten brein; ze is er nog, vrij van wrok en venijn, haar eerlijkheid probeer ik te winnen. Haar handen omcirkelen mijn gezicht, toen ze aan het subtiele bouwwerk rook; met mij de talrijke vragen indook, en haar adem walsde in het zwakke licht. Passie en liefde kon ze moeilijk…

Twee punten heeft het leven één is het begin en twee het end het eerste wordt je gegeven het tweede dat niemand nog kent. Geniet daar tussen verdriet en vreugd onze tijd hier is bijna te kort voor daad van liefde en deugd en niemand weet hoe de toekomst wordt. Wees dan tevreden met het heden en dankbaar voor ieder uur wat nog komt vergeet…

Er komt een tijd van rust en introspectie, waarin gemoedsrust zich stil laat vinden. Niet als antwoord, maar als aanwezigheid. Ik spiegel mij in wat is geweest, laat pijn toe zonder haar vast te houden. Wat ooit schreeuwde, mag nu zwijgen zonder te verdwijnen. Ik laat los wat mij niet langer dient, loop trager op een pad van compassie…

Het mokum van nu is mokum niet meer nee, ik heb het niet over de grachten dat verhaal is al oud en over the top en al even bekend als de rooftops en lofts de hangende tuinen van het opkopersgilde in londens kensington gardens en brussels paleizen bij het EU kwartier het atomium van sjeik abu dabi de kalief die op emirs…

Soms sluit ik voor even het rumoer van de wereld buiten, dan is er die onrustige kriebel net onder mijn huid. Wanneer het lawaai langzaam oplost en de ruis uiteindelijk stilvalt, richt mijn aandacht zich op het sterven van het geluid. Mijn focus verscherpt zonder dwang of grens, waar intentie als licht mijn hele wezen omvat. Ik voel…

Het stemt mij verdrietig dat ik nu als waarheid moet lezen dat jij in jouw stilte bent verdwaald stille vriend, beleden schaduw eenzaat van de wandeling in de witheid van de winter ik volg je, ik volg je   ritmisch vormen zinnen strofen onderweg naar nergens op zoek naar niemand en eindelijk zonder vermoeden terwijl een enkeling het…

De ochtend breekt als een fluistering open, boven Capelle ademt de hemel blauw, het licht schuift langzaam over stilgevallen daken en veegt de nacht uit de vijverrand. Het water draagt een spiegel van december, een streep van ijs, een zilveren litteken, waar eendenpoot en schaatsspoor als ongeschreven zinnen blijven hangen. Bomen…

Anna staat waar stemmen samenvallen niet in de modder of op het podium, maar bij het raam dat uitkijkt op beide. Zij ziet hoe woorden langzaam beslissingen worden. Hoe noodzaak zich aandient als een nette jas. Hoe rechtvaardig klinkt wanneer niemand nog weet wat eerlijk was. Zij volgt hoe schuld van richting verandert, hoe herstel…

In het rijk van licht en duisternis, waar liefde eerst een zonde is, vliegt Marianne, trots en vrij, de valse schijn voorbij. Geen glanzend harnas, geen zachte hand, maar een moerasheer uit het Duistere Land. De Bog King, nors en vol met vrees, is niet de held die zij ooit prees. Een lied weerklinkt door bos en dal, van Elvis Presley tot…

de stentorstem gooit een emmer koud water over de koortsige dromen van iemands slaap de straal van een zaklamp tast genadeloos verblinde ogen af iemand ademt nog een stilleven zit aan tafel de sleetse geur van soep sluiert boven verdoofde hoofden…